Αποκάλυψη για το εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ και τα άλευρα εντόμων – Τι ισχύει πραγματικά

Πριν από περίπου τέσσερις μήνες, η ΒΙΟΛΑΝΤΑ προχώρησε σε μια δημόσια και ξεκάθαρη δήλωση, ανακοινώνοντας ότι δεν προτίθεται να χρησιμοποιήσει άλευρα εντόμων ή σκουληκιών ως πρώτη ύλη στα προϊόντα της.

Η τοποθέτηση αυτή έγινε σε μια περίοδο έντονης συζήτησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση γύρω από την έγκριση νέων τροφίμων που βασίζονται σε πρωτεΐνες εντόμων.

Η εταιρεία ξεκαθάρισε ότι η απόφασή της δεν σχετίζεται με κάποια νομική υποχρέωση ή αλλαγή στη νομοθεσία, αλλά αποτελεί συνειδητή επιχειρηματική και ποιοτική επιλογή. Με τον τρόπο αυτό, θέλησε να διαβεβαιώσει το καταναλωτικό κοινό ότι τα προϊόντα της παραμένουν πιστά στις γνωστές και παραδοσιακές συνταγές τους.

Η δήλωση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και συζητήσεις, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί καταναλωτές εξέφρασαν την υποστήριξή τους, θεωρώντας τη στάση της ΒΙΟΛΑΝΤΑ ως ένδειξη διαφάνειας και σεβασμού προς τις διατροφικές συνήθειες και τις ανησυχίες του κοινού.

Παράλληλα, το θέμα ανέδειξε ένα ευρύτερο ζήτημα: το χάσμα εμπιστοσύνης που συχνά υπάρχει ανάμεσα στους καταναλωτές και τις βιομηχανίες τροφίμων, ειδικά όταν πρόκειται για νέες ή εναλλακτικές πρώτες ύλες. Το γεγονός ότι λίγες εταιρείες πήραν δημόσια θέση έκανε τη συγκεκριμένη ανακοίνωση να ξεχωρίσει ακόμη περισσότερο.

Τελικά, η κίνηση της ΒΙΟΛΑΝΤΑ λειτούργησε όχι μόνο ως εμπορική δήλωση, αλλά και ως μήνυμα προς την αγορά. Έδειξε ότι μια εταιρεία μπορεί να επιλέξει να μιλήσει ανοιχτά, να τοποθετηθεί ξεκάθαρα και να επενδύσει στην εμπιστοσύνη των καταναλωτών της, ακόμη και σε θέματα που προκαλούν έντονες αντιπαραθέσεις.

Στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει έντονα η συζήτηση γύρω από τη χρήση εντόμων ως τρόφιμα για ανθρώπινη κατανάλωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί αυτή τη συζήτηση στο πλαίσιο της βιωσιμότητας, της μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και της αναζήτησης εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης για το μέλλον.

Μέσω του κανονισμού για τα «νέα τρόφιμα», η ΕΕ έχει εγκρίνει συγκεκριμένα είδη εντόμων, όπως αλευροσκώληκες και γρύλους, για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Οι εγκρίσεις αυτές βασίζονται σε αξιολογήσεις ασφάλειας από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων και αφορούν συγκεκριμένες μορφές (αποξηραμένα, σε σκόνη κ.λπ.) και συγκεκριμένες χρήσεις.

Ωστόσο, η έγκριση δεν σημαίνει υποχρεωτική χρήση. Κάθε κράτος-μέλος, αλλά και κάθε εταιρεία ξεχωριστά, διατηρεί το δικαίωμα να επιλέξει αν θα εντάξει ή όχι τέτοιες πρώτες ύλες στα προϊόντα της. Παράλληλα, η ευρωπαϊκή νομοθεσία επιβάλλει αυστηρή σήμανση, ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει ξεκάθαρα αν ένα τρόφιμο περιέχει συστατικά από έντομα.

Οι αντιδράσεις των καταναλωτών διαφέρουν έντονα από χώρα σε χώρα. Σε ορισμένα κράτη της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή, κυρίως σε προϊόντα όπως μπάρες πρωτεΐνης ή συμπληρώματα διατροφής. Αντίθετα, σε χώρες της Νότιας Ευρώπης, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, επικρατεί ισχυρός σκεπτικισμός, καθώς οι διατροφικές παραδόσεις είναι διαφορετικές.

Έτσι, στην πράξη, η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο. Από τη μία πλευρά, οι θεσμοί ανοίγουν τον δρόμο για νέες μορφές τροφίμων με στόχο το μέλλον· από την άλλη, οι κοινωνίες και οι καταναλωτές δεν είναι ακόμη έτοιμοι να τις αποδεχτούν μαζικά. Το πώς θα εξελιχθεί αυτό το ζήτημα θα εξαρτηθεί όχι μόνο από τη νομοθεσία, αλλά κυρίως από την εμπιστοσύνη, τη διαφάνεια και την ενημέρωση του κοινού.