Πανσέληνος Μαΐου 2026: Πότε θα δούμε την Μπλε Σελήνη – Ημερομηνία και ώρα

Γνωστή και ως “μικροσελήνη”, καθώς η Σελήνη θα βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή της από τη Γη

Πλησιάζει η «Μπλε Σελήνη» η οποία παρά το παραπλανητικό της όνομα και προς λύπηση πολλών, δεν θα είναι μπλε. Ειδικότερα, η πανσέληνος Μαΐου έρχεται να κλείσει τον μήνα με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο, καθώς αποτελεί το δεύτερο ολόγιομο φεγγάρι μέσα στο ίδιο τριανταήμερο.

Στη Ελλάδα το φεγγάρι θα φαίνεται γεμάτο από το βράδυ του Σαββάτου 30 Μαΐου έως και τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαΐου. Η κορύφωση της πανσελήνου θα γίνει νωρίς το πρωί, περίπου στις 06:45 ώρα Ελλάδας, λίγο πριν τη δύση της Σελήνης και την ανατολή του ήλιου.

Αυτή η διπλή αστρονομική σύμπτωση είναι που της χαρίζει τον τίτλο του «Μπλε Φεγγαριού», θυμίζοντάς μας ότι η φύση έχει τους δικούς της, σπάνιους ρυθμούς. Έτσι, αν και το χρώμα της θα παραμείνει το κλασικό, λαμπερό γκρι-λευκό που όλοι ξέρουμε, η συγκεκριμένη πανσέληνος Μαΐου θα είναι μια μοναδική αφορμή για να κοιτάξουμε ψηλά, αφού το επόμενο ανάλογο ραντεβού θα αργήσει να επαναληφθεί.

Ραντεβού με τη “Μπλε Σελήνη”: Πότε και πώς θα τη δούμε

Η ονομασία αυτή δεν κρύβει κάποιο οπτικό φαινόμενο, αλλά έχει να κάνει αποκλειστικά με τον τρόπο που μετράμε τον χρόνο, τα ημερολόγια και τους σεληνιακούς κύκλους. Μάλιστα, θα είναι μια από τις μικρότερες του έτους, γνωστή ως «μικροσελήνη», καθώς η Σελήνη θα βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή της από τη Γη (αντίθετα με την υπερσελήνη, που βρίσκεται στην μικρότερη απόσταση από εμάς).

Η Μπλε Σελήνη της 31ης Μαΐου θα είναι ορατή στον νυχτερινό ουρανό τα ξημερώματα της Δευτέρας, 1η Ιουνίου, στις 4:06 το πρωί. Η Σελήνη θα εμφανιστεί στον ουρανό προς την κατεύθυνση του κόκκινου αστέρα Αντάρη στον αστερισμό του Σκορπιού, προτού εισέλθει στον Οφιούχο.

Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχει όντως και η κυριολεκτικά Μπλε Σελήνη, αν και πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο. Το 1883, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία, τεράστιες ποσότητες στάχτης εκτοξεύθηκαν σε ύψος έως και 80 χιλιομέτρων στην ατμόσφαιρα.

Τα πολύ μικρά σωματίδια λειτούργησαν σαν φίλτρο, διαχέοντας το κόκκινο φως και δίνοντας στη Σελήνη μια χαρακτηριστική γαλαζοπράσινη απόχρωση. Παρόμοια φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί και μετά άλλες μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις, όπως του Ελ Τσιτσόν στο Μεξικό το 1983, του Όρους της Αγίας Ελένης το 1980 και του Πινατούμπο το 1991.