Όταν χωρίζεις ποιος κρατάει τα στέφανα;

Στέφανα γάμου: Τι πρέπει να τα κάνετε σε περίπτωση διαζυγίου ή θανάτου – Αυτό που λίγοι γνωρίζουν

Τα στέφανα του γάμου αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και συμβολικά στοιχεία του ορθόδοξου μυστηρίου, συνοδεύοντας το ζευγάρι σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της κοινής του ζωής.

Μετά την τελετή, συνήθως φυλάσσονται ως πολύτιμο ενθύμιο, όμως αρκετοί αναρωτιούνται τι πρέπει να γίνουν εάν ο γάμος λυθεί ή εάν ένας από τους δύο συζύγους φύγει από τη ζωή.

Τι συμβολίζουν τα στέφανα του γάμου

Ο συμβολισμός τους είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Τα στέφανα συνδέονται με τη δημιουργία μιας νέας κοινής ζωής και μιας νέας οικογένειας. Με τον γάμο, οι δύο άνθρωποι καλούνται να πορευτούν πλέον μαζί, δημιουργώντας το δικό τους σπίτι.

Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου, ο ιερέας τοποθετεί τα στέφανα στα κεφάλια των νεονύμφων και ο κουμπάρος ή η κουμπάρα τα αλλάζει μεταξύ τους. Πρόκειται για μία από τις πιο αναγνωρίσιμες στιγμές της τελετής.

Παλαιότερα τα στέφανα ανήκαν στον ναό

Η σημερινή συνήθεια, σύμφωνα με την οποία κάθε ζευγάρι επιλέγει και αγοράζει τα δικά του στέφανα, δεν ίσχυε πάντοτε.

Σε παλαιότερες εποχές υπήρχαν στέφανα που ανήκαν στον ίδιο τον ναό και χρησιμοποιούνταν στην τέλεση των γάμων των πιστών. Με την πάροδο των χρόνων επικράτησε η πρακτική κάθε ζευγάρι να έχει τα δικά του, τα οποία στη συνέχεια κρατά ως ενθύμιο.

Έτσι, σήμερα υπάρχουν στέφανα κατασκευασμένα από διαφορετικά υλικά και σε πολλά σχέδια, ανάλογα με τις προτιμήσεις των νεονύμφων.

Πού φυλάσσονται μετά τον γάμο

Μετά την ολοκλήρωση του μυστηρίου, τα στέφανα συνήθως τοποθετούνται σε ειδική στεφανοθήκη, ώστε να προστατεύονται και να παραμένουν μαζί.

Πολλά ζευγάρια επιλέγουν να κρατούν τη στεφανοθήκη στην κρεβατοκάμαρα ή σε κάποιο άλλο ιδιαίτερο σημείο του σπιτιού, αντιμετωπίζοντάς την ως ενθύμιο της ημέρας του γάμου και της κοινής τους πορείας.

Τι γίνεται με τα στέφανα σε περίπτωση διαζυγίου

Ένα ερώτημα που απασχολεί αρκετούς είναι τι μπορούν να κάνουν με τα στέφανα εάν το ζευγάρι πάρει διαζύγιο.

Εφόσον οι πρώην σύζυγοι δεν επιθυμούν να τα κρατήσουν, μπορούν να απευθυνθούν στον ιερέα της ενορίας τους και να ζητήσουν καθοδήγηση για τον κατάλληλο τρόπο διαχείρισής τους.

Η ασφαλέστερη επιλογή για όποιον θέλει να ακολουθήσει την εκκλησιαστική πρακτική είναι να συμβουλευτεί τον ίδιο τον ναό, καθώς οι κατά τόπους συνήθειες μπορεί να διαφέρουν και δεν υπάρχει λόγος να γίνουν αυθαίρετες ενέργειες με αντικείμενα που συνδέονται με το μυστήριο.

Τι γίνεται σε περίπτωση θανάτου

Αν ένας από τους δύο συζύγους φύγει από τη ζωή, προκύπτει αντίστοιχα το ερώτημα για το τι πρέπει να συμβεί με τα στέφανα.

Δεν είναι απαραίτητο ο επιζών σύζυγος ή οι συγγενείς να τα απομακρύνουν αμέσως από το σπίτι. Μπορούν να παραμείνουν ως οικογενειακό ενθύμιο, εφόσον αυτό επιθυμεί η οικογένεια.

Αν, αντίθετα, οι συγγενείς δεν θέλουν να τα κρατήσουν, μπορούν να τα παραδώσουν σε έναν ιερό ναό και να ζητήσουν από τον ιερέα να τους υποδείξει τι πρέπει να γίνει.

Η αναφορά στο χωνευτήρι

Σε παλαιότερες παραδόσεις και πρακτικές συναντάται επίσης η αναφορά στην καταστροφή ορισμένων ευλογημένων ή εκκλησιαστικών αντικειμένων με τρόπο που θεωρείται σεβαστικός και στη συνέχεια στην απόθεση των υπολειμμάτων σε κατάλληλο χώρο του ναού, όπως το χωνευτήρι.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να κάψει μόνος του τα στέφανα του γάμου του. Για τέτοιες περιπτώσεις είναι προτιμότερο να απευθύνεται στην ενορία του και να ακολουθεί τις οδηγίες του ιερέα.

Ένα σύμβολο που παραμένει για χρόνια

Για τα περισσότερα ζευγάρια τα στέφανα δεν αποτελούν απλώς ένα διακοσμητικό αντικείμενο. Είναι συνδεδεμένα με την ημέρα του γάμου, τις υποσχέσεις των νεονύμφων και την έναρξη της κοινής τους ζωής.

Γι’ αυτό και συχνά παραμένουν στο σπίτι για δεκαετίες και περνούν ακόμη και στις επόμενες γενιές ως οικογενειακό κειμήλιο.

Σε περίπτωση, λοιπόν, διαζυγίου ή θανάτου δεν χρειάζεται να γίνει κάποια βιαστική κίνηση. Όσοι επιθυμούν να τα απομακρύνουν και παράλληλα να σεβαστούν τον θρησκευτικό τους χαρακτήρα μπορούν να απευθυνθούν στον ιερέα της ενορίας τους, ώστε να ενημερωθούν για την πρακτική που ακολουθείται.