Η περίπτωση της Ρούλας Πισπιρίγκου, με την ανακάλυψη κακοήθων ευρημάτων στον λάρυγγά της, αναδεικνύει τη σοβαρότητα του καρκίνου του λάρυγγα, μιας πάθησης που συχνά υποεκτιμάται. Η βραχνάδα, αν και μπορεί να φαίνεται ως απλό σύμπτωμα, ενδέχεται να είναι το πρώτο σημάδι μιας επικίνδυνης κατάστασης που απαιτεί άμεση
Ρούλα Πισπιρίγκου: Τι είναι ο καρκίνος του λάρυγγα – Μια βραχνάδα μπορεί να είναι το πρώτο καμπανάκι, πόσοι ασθενείς επιβιώνουν;
0
Η είδηση για τα κακοήθη ευρήματα στον λάρυγγα της Ρούλας Πισπιρίγκου επαναφέρει στο προσκήνιο μια σοβαρή μορφή καρκίνου, η οποία μπορεί αρχικά να εμφανιστεί με συμπτώματα που συχνά αποδίδονται σε ένα απλό κρυολόγημα ή σε καταπόνηση της φωνής. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στις 25 Σεπτεμβρίου η δικηγόρος της, Βάσω Πανταζή, η εντολέας της έχει ήδη ξεκινήσει θεραπεία και έχει προγραμματιστεί ειδική εξέταση.
Τι είναι ο καρκίνος του λάρυγγα και ποια σημάδια δεν πρέπει να αγνοούμε
Ο λάρυγγας βρίσκεται στον λαιμό, ανάμεσα στον φάρυγγα και την τραχεία, και περιλαμβάνει τις φωνητικές χορδές. Έχει καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή της φωνής, στην αναπνοή και στην προστασία των αεραγωγών κατά την κατάποση. Ο καρκίνος του λάρυγγα αναπτύσσεται όταν κύτταρα των ιστών του αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα και σχηματίζουν κακοήθη όγκο. Η συχνότερη μορφή είναι το πλακώδες καρκίνωμα, το οποίο προέρχεται από τα κύτταρα που καλύπτουν την εσωτερική επιφάνεια του λάρυγγα. Η ακριβής θέση του όγκου επηρεάζει τόσο τα συμπτώματα όσο και τη θεραπεία.
Τα συχνότερα προειδοποιητικά συμπτώματα
– Επίμονη βραχνάδα ή αλλαγή στη φωνή.
– Πονόλαιμος ή βήχας που δεν υποχωρεί.
– Πόνος ή δυσκολία κατά την κατάποση.
– Πόνος στο αυτί χωρίς προφανή αιτία.
– Εμφάνιση εξογκώματος ή πρηξίματος στον λαιμό.
– Δυσκολία στην αναπνοή, ιδιαίτερα όταν η νόσος έχει προχωρήσει.
Η επίμονη βραχνάδα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρώιμα συμπτώματα, ιδιαίτερα όταν ο όγκος εντοπίζεται στις φωνητικές χορδές. Μια αλλαγή στη φωνή που διαρκεί περισσότερο από δύο έως τρεις εβδομάδες, χωρίς εμφανή αιτία, χρειάζεται αξιολόγηση από ωτορινολαρυγγολόγο. Αν παρουσιαστεί σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή, απαιτείται άμεση ιατρική βοήθεια. Οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου είναι το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος που νοσεί έχει απαραίτητα κάποιον από αυτούς τους παράγοντες.
Ρούλα Πισπιρίγκου (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Η διάγνωση πραγματοποιείται συνήθως με εξέταση από ωτορινολαρυγγολόγο και λαρυγγοσκόπηση, η οποία επιτρέπει στον γιατρό να εξετάσει τον λάρυγγα. Εφόσον εντοπιστεί ύποπτη βλάβη, λαμβάνεται βιοψία για να διαπιστωθεί η φύση της. Απεικονιστικές εξετάσεις, όπως αξονική ή μαγνητική τομογραφία, μπορούν στη συνέχεια να βοηθήσουν στην εκτίμηση της έκτασης της νόσου.
Ποιες είναι οι πιθανότητες επιβίωσης;
Ο καρκίνος του λάρυγγα μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία, ιδιαίτερα όταν διαγνωστεί σε αρχικό στάδιο. Καθοριστικό ρόλο στην πρόγνωση παίζουν το μέγεθος και η θέση του όγκου, η ενδεχόμενη εξάπλωσή του στους λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα, η γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς και η ανταπόκριση στη θεραπεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου (NCI), για ασθενείς που διαγνώστηκαν την περίοδο 2016–2022, τα ποσοστά πενταετούς σχετικής επιβίωσης διαμορφώνονται ως εξής:
Εντοπισμένη νόσος – 79,8%
Περιοχική εξάπλωση – 49,4%
Απομακρυσμένες μεταστάσεις – 36%
Η πενταετής σχετική επιβίωση δεν σημαίνει ότι ένας ασθενής έχει μόνο πέντε χρόνια ζωής. Πρόκειται για στατιστικό δείκτη που συγκρίνει την επιβίωση ανθρώπων με συγκεκριμένο καρκίνο με εκείνη του γενικού πληθυσμού. Τα ποσοστά προέρχονται από μεγάλες ομάδες ασθενών στις ΗΠΑ και δεν αποτελούν εξατομικευμένη πρόβλεψη.
Πώς αντιμετωπίζεται η νόσος;
Η θεραπεία καθορίζεται από ογκολογική ομάδα, με στόχο την αντιμετώπιση του καρκίνου αλλά και, όπου είναι εφικτό, τη διατήρηση της φωνής, της κατάποσης και της φυσιολογικής αναπνοής. Σε πρώιμα στάδια μπορεί να επιλεγεί ακτινοθεραπεία ή χειρουργική αφαίρεση της βλάβης, ορισμένες φορές με λέιζερ. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας ή χειρουργική επέμβαση. Σε ορισμένους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή μεταστατική νόσο χρησιμοποιείται και ανοσοθεραπεία.
Πηγή