
Πέθανε ξαφνικά στα 67 ο σύζυγος πασίγνωστης ηθοποιού και πολύ καλός χορευτής και χορογράφος
Αφιέρωμα στον Ορέστη Δημητρίου: Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην τέχνη, τον χορό και τα παιδιά – Έφυγε από τη ζωή στα 68 του
Ο Ορέστης Δημητρίου υπήρξε ένας άνθρωπος που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στον χώρο της τέχνης και της δημιουργίας.

Με βαθιά αγάπη για τον χορό, το θέατρο και τη νέα γενιά, κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την πολιτιστική ζωή των Άνω Λιοσίων και του Δήμου Φυλής, προσφέροντας επί χρόνια διέξοδο έκφρασης σε δεκάδες παιδιά της περιοχής.
Μαζί με τη σύζυγό του, τη γνωστή ηθοποιό Βίνα Ασίκη, δημιούργησαν το χοροθέατρο «ΑΜΥΝΑ», έναν χώρο που δεν αποτέλεσε απλώς μία καλλιτεχνική στέγη, αλλά μια μεγάλη οικογένεια για νέους ανθρώπους που αναζητούσαν δημιουργία, έμπνευση και όνειρα.

Μέσα από παραστάσεις, πρόβες και ατελείωτες ώρες δουλειάς, ο Ορέστης Δημητρίου στάθηκε δίπλα στα παιδιά με αφοσίωση και αγάπη, προσπαθώντας να τους μεταδώσει όχι μόνο τεχνικές γνώσεις αλλά και αξίες ζωής.

Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, με ξεχωριστή ευγένεια, ήθος και αστείρευτη αγάπη για την τέχνη. Δεν αναζητούσε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας. Αντίθετα, προτιμούσε να αφήνει τη δουλειά και το ταλέντο του να μιλούν για εκείνον. Και αυτό ακριβώς ήταν που τον έκανε τόσο αγαπητό σε συνεργάτες, μαθητές και φίλους.
Κορυφαία στιγμή της πορείας του θεωρείται η εμφάνισή του στο Ηρώδειο, στις 10 Οκτωβρίου 2016, στην ιστορική παράσταση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών «Ρεμπέτικο Μυστήριο». Εκεί, κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης και μπροστά σε ένα κατάμεστο κοινό, ο Ορέστης Δημητρίου χάρισε μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς. Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης τον είχε επιλέξει προσωπικά για να χορέψει ζεϊμπέκικο — έναν χορό βαθιά συνδεδεμένο με την ψυχή, τον πόνο, τη δύναμη και την αλήθεια του ανθρώπου.

Η παρουσία του στη σκηνή ήταν καθηλωτική. Με λιτές κινήσεις, αυθεντικότητα και εσωτερική δύναμη, απέδειξε γιατί θεωρούνταν ένας άνθρωπος που «μιλούσε» μέσα από την τέχνη του. Το ζεϊμπέκικο εκείνης της βραδιάς δεν ήταν απλώς μία χορογραφία. Ήταν μια κατάθεση ψυχής που άγγιξε όσους βρέθηκαν στο Ηρώδειο.
Δείτε το βίντεο:
Πέρα όμως από τη δημόσια εικόνα και τις καλλιτεχνικές επιτυχίες, ο Ορέστης Δημητρίου ήταν πάνω απ’ όλα ένας άνθρωπος της οικογένειας. Στο πλευρό της Βίνας Ασίκη πορεύτηκαν μαζί στη ζωή και στην τέχνη, δημιουργώντας μία σχέση βασισμένη στην αγάπη, την αλληλοστήριξη και το κοινό πάθος για τον πολιτισμό.
Η προσφορά του στον τόπο και στους ανθρώπους δεν ξεχνιέται. Για πολλούς νέους της περιοχής αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, έναν δάσκαλο που πίστεψε στις δυνατότητές τους και τους έδωσε χώρο να εκφραστούν. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο που αφήνει πίσω του.
Δείτε το βίντεο:
Ο Ορέστης Δημητρίου δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος της τέχνης. Ήταν ένας άνθρωπος που πίστευε βαθιά στη δύναμη της δημιουργίας, της ψυχής και της ανθρώπινης έκφρασης. Ένας άνθρωπος που έζησε με αξιοπρέπεια, πάθος και αυθεντικότητα, αφήνοντας πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη.
Πηγή